Projekty Domów – katalog projektów

CEL PORADNIKA:

Zamiarem jego autorów jest przybliżenie czytelnikowi wszystkich spraw związanych z budową domu. Pragniemy, aby stał się przejrzystą instrukcją dla przyszłego inwestora. Przedstawione zostały w nim wszystkie czynności, wymagania oraz zalecenia, jakie spełnić on musi przed, w trakcie i po zakończeniu budowy. Pragniemy także utwierdzić potencjalnego inwestora w przekonaniu, że podejmuje wyjątkowe wyzwanie, warte swojej wysokiej ceny i wszelkiego zaangażowania.

Budowa domu to wspaniała przygoda, która prowadzi do jednego wymarzonego celu. Owy efekt wysiłków inwestora i wielu innych osób daje poczucie satysfakcji i radości. Na tym kończą się jej zalety. Cała reszta to ciężka praca, polegająca przede wszystkim na znajomości zagadnień oraz dobrej organizacji.
W związku z tym, przed zakupem projektu, każdy Inwestor powinien zaznajomić się z wieloma zagadnieniami natury prawnej, technicznej i organizacyjnej. Jest to warunek konieczny, jeżeli chce się uniknąć nieoczekiwanych problemów i rozczarowań w trakcie realizacji domu. Sprawa jest o tyle trudna, że jakikolwiek błąd czy przeoczenie w fazie przedinwestycyjnej oraz inwestycyjnej może okazać się finansową porażką, a także – co najgorsze – może zupełnie niekorzystnie zweryfikować nasze zamierzenia.
ZAWARTOŚĆ PORADNIKA:

1. Fazy typowej budowy domu jednorodzinnego.
2. Podstawowe pojęcia.
3. Wymagania konieczne ze względów prawno-administracyjnych (czynności i dokumenty).
4. Porady, sugestie i wskazówki.

FAZY PROCESU INWESTYCYJNEGO DLA DOMU JEDNORODZINNEGO:

1. Faza przedinwestycyjna obejmuje:
- Określenie przez inwestora potrzeb i wymagań oraz rozpoznanie różnych możliwości inwestycyjnych,
- Wariantowe opracowanie pomysłów inwestycyjnych,
- Pełne określenie decyzji inwestycyjnych.

2. Faza inwestycyjna to:
- Zakup działki,
- Opracowanie mapy do celów projektowych (sytuacyjno-wysokościowa i mapa ewidencyjna wraz z wypisem z rejestru gruntów),
- Uzyskanie Decyzji o Warunkach Zabudowy (DZ) – jedynie w przypadku, gdy dla terenu inwestycji nie został opracowany miejscowy plan zagospodarowania terenu,
- Uzyskanie prawa do terenu pod przyszłą inwestycję,
- Opracowanie dokumentacji projektowej, zgodnej z treścią zapisów w planie lub spełniającej wymogi decyzji WZ,
- Uzyskanie Pozwolenia na Budowę,
- Umowy na dostawę mediów (energii elektrycznej, wody, gazu, energii cieplnej, odbiór nieczystości płynnych),
- Pozyskanie wykonawcy i ustanowienie kierownika budowy,
- Zgłoszenie w Urzędzie przystąpienia do robót budowlanych,
- Budowa, wykonanie przyłączy do budynku,
- Przygotowanie do eksploatacji,
- Zgłoszenie do użytkowania.

Powyższe etapy spełnić musi każdy kto zamierza wybudować dom. W dalszej części poradnika zostaną one szczegółowo omówione. Dla pełnego ich zrozumienia będziemy równolegle wyjaśniać wszystkie pojęcia, które zostaną użyte w omówieniach.

KROK I

ZAKUP DZIAŁKI

Przed zakupem działki musimy zwrócić uwagę na następujące rzeczy:

1. Należy sprawdzić w urzędzie gminy czy dla danego terenu opracowany jest plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego, który określa:

- kategorie, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy,
- linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu (tereny budowlane, rolne, ochronne),
- przebieg infrastruktury technicznej i komunikacji,
- ograniczenia w zabudowie,
- ustalenia dot. ochrony środowiska.

2. Jeżeli dla danego terenu jest sporządzony plan, wówczas wystarczy złożyć wniosek o wydanie wypisu z planu (urząd ma na to 7 dni) i następnie wystąpić o pozwolenie na budowę do starostwa. Urząd ma obowiązek wydać pozwolenie w ciągu 65 dni pod warunkiem posiadania prawa do dysponowania terenem (własność, dzierżawa).

3. W tzw. ewidencji gruntów i budynków, dostępnej w Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami należy sprawdzić:
- podstawowe dane techniczne działki,
- ukształtowanie terenu,
- rodzaj podłoża gruntowego, szczególnie zwracając uwagę na to czy w przeszłości teren nie był skażony, nie było kiedyś wysypiska śmieci oraz na to, gdzie w pobliżu działki są tereny podmokłe.

4. We właściwym Sądzie Rejonowym należy sprawdzić stan prawny działki. Informacje takie znajdują się w księdze wieczystej lub zbiorze dokumentów. Odpisy z ksiąg wieczystych podlegają opłacie sądowej, natomiast ich przeglądanie – nie.

5. Formalności związane z zakupem działki. Należy sporządzić Akt Notarialny oraz umowę sprzedaży. W przypadku zamiaru zakupu działki od Skarbu Państwa istnieje konieczność wzięcia udziału w przetargu.
KROK II

OPRACOWANIE MAPY DO CELÓW PROJEKTOWYCH

Mapa do celów projektowych – jest to opracowanie, niezbędne do uzyskania decyzji o WZ. Wykonanie jej należy zlecić uprawnionemu geodecie. Zakres mapy winien obejmować obszar, który niezbędny jest dla dokonania analizy otaczającego zagospodarowania, istotnego dla określenia przez Urząd wpływu planowanej inwestycji na środowisko i otoczenie (przy ustalaniu warunków zabudowy – obszar analizowany stanowi trzykrotną szerokość działki od strony drogi publicznej). Owa mapa służyć będzie docelowo do opracowania projektu zagospodarowania terenu. Ważną sprawą jest aktualność mapy. Przepisy wymagają aby, z chwilą składania na niej projektu i ubiegania się o decyzję o WZ była ona aktualna. Orientacyjny koszt sporządzenia mapy 550 – 600 zł.
KROK III

UZYSKANIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY (WZ):

Decyzja o Warunkach Zabudowy (WZ) – jest to dokument, niezbędny do opracowania projektu domu i późniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, wydawany w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy wystąpić do urzędu gminy z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (WZ). Decyzja ta może być wydana w przypadku łącznego spełnienia poniższych warunków:

- przynajmniej jedna działka sąsiadująca dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana (w sposób mogący jednoznacznie określić wielkość, intensywność i charakter zabudowy),
- działka posiada dostęp do drogi publicznej,
- istniejące lub projektowane uzbrojenie jest wystarczające do realizacji inwestycji,
- działka stanowi grunt wyłączony z produkcji rolnej(nie dotyczy zabudowy siedliskowej, w przypadku gdy działka stanowi powierzchnię równą min. 1,5 wielkości średniego gospodarstwa w danej gminie).

Decyzja WZ zawiera szczegółowe warunki dotyczące m.in. sposobu użytkowania działki, wielkości i wyglądu domu, przyłączenia do zewnętrznych sieci itp. Decyzję WZ wydaje właściwy Urząd Miasta lub Gminy na wniosek inwestora.
Wniosek o uzyskanie decyzji o WZ powinien zawierać:

1. Określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawione na kopii aktualnej mapy zasadniczej wraz z obszarem, na który inwestycja będzie oddziaływać. Mapa powinna zawierać również wypisy z rejestru gruntów dotyczące działek sąsiednich, które uzyskujemy w Wydziale Geodezji

2. Charakterystykę inwestycji obejmującą:

- przewidywany sposób zagospodarowania terenu,
- określenie charakterystycznych parametrów technicznych budynku (rodzaj budynku, jego wygląd, powierzchnia itp.),
- określenie zapotrzebowania na media – należy uzyskać pisemne warunki i zapewnienia o dostawie podstawowych mediów z następujących zakładów:
- Rejonu Energetycznego – wydaje oświadczenie o zapewnieniu energii elektrycznej (także w okresie budowy),
- Zakładu Gazowniczego – określi warunki przyłączenia i dostawy gazu,
- Zakład Wodociągów i Kanalizacji wyda warunki przyłączenia wody i podłączenia do kanalizacji.

3. Oprócz powyższych dokumentów Urząd może żądać jeszcze wielu innych, w celu uzupełnienia wniosku, są to m.in.:

- wstępny plan inwestycji,
- decyzja Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (dla obiektów o dużej kubaturze i obiektów komercyjnych lub zlokalizowanych w miejscach eksponowanych),
- wstępna decyzja Konserwatora Zabytków (dla obszarów objętych ochroną konserwatorską),
- operatu wpływu na środowisko (dla obiektów mogących powodować emisję gazów, płynów, spalin lub hałasu w stopniu przekraczającym dopuszczalne normy).

Decyzję o WZ może uzyskać każdy, kto złoży wniosek i wymienione powyżej dokumenty. Nie trzeba być właścicielem działki. Zaleca się, aby taką decyzję uzyskać już w fazie przedinwestycyjnej. Dzięki niej inwestor może zorientować w jakim zakresie i kierunku będzie zmierzała jego inwestycja, a także jakie mogą powstać ewentualne ograniczenia, wpływające negatywnie na jego zamierzenia, np. planowana wokół budowa autostrady, wysypisko śmieci itp.
Teoretycznie ową decyzję powinniśmy uzyskać w ciągu 1 miesiąca od daty złożenia wniosku w Urzędzie, a w szczególnych przypadkach w ciągu 2 miesięcy.
KROK IV

UZYSKANIE PRAWA DO TERENU POD PRZYSZŁĄ INWESTYCJĘ

Wymagane jest jedynie oświadczenie o prawie do dysponowania terenem dla celów inwestycyjnych (własność, najem, dzierżawa z uwzględnieniem możliwości zabudowy).
KROK V

OPRACOWANIE DOKUMENTACJI PROJEKTOWEJ

Projekt budowlany:

Jest to opracowanie niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę oraz do jej realizacji. Zgodnie z Prawem Budowlanym (Art. 34 z późn. zm.) „Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Projekt budowlany powinien zawierać:

1. projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący:
- określenie granic działki lub terenu,
- usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych,
- sieci uzbrojenia terenu (istniejącego i planowanego)
- sposób odprowadzania wód opadowych
- sposób włączenia działki do układu dróg lądowych, układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.

2. projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe,
3. stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,
4. w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Skompletowanie wszystkich części projektu budowlanego może okazać się dość czasochłonne i skomplikowane dla początkującego inwestora. Najpraktyczniej jest, zlecić powyższe czynności jednej firmie projektowej lub osobie posiadającej odpowiednie uprawnienia oraz zaświadczenie o przynależności do Izby Zawodowej. Wiąże się to z dodatkowymi kosztami.

Średnia cena opracowania i skompletowania projektu budowlanego to ok. 3000 zł. Koszty rozkładają się następująco:

- mapa do celów projektowych (geodeta): 500 – 600 zł,
- gotowy projekt katalogowy: 1200 – 1800 zł / projekt indywidualny:
- w zależności od wartości inwestycji od 4000 zł). Należy pamiętać, że projekt indywidualny to nie tylko projekt architektoniczny (który niektórzy architekci oferują już za 1500 zł), ale także projekt konstrukcyjny oraz projekty instalacji wewnętrznych, których wykonanie jest konieczne i wiąże się z dodatkowymi kosztami.
- adaptacja projektu (projekt zagospodarowania działki, opinia geotechniczna + wszelkie załatwienia): 1200 zł,

Uwaga: Do kwoty 3000 zł wliczono koszt projektu katalogowego. Projekt indywidualny zwiększy jeszcze tą wartość o ok. 3000 zł.
Projekt indywidualny

Jest to opracowanie niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę oraz do jej realizacji. Na jego opracowanie należy zdecydować się w przypadku, gdy nie uda nam się znaleźć gotowego projektu katalogowego, który spełniałby warunki zabudowy dla naszej działki. Jeżeli mamy działkę tzw. trudną – o nietypowym kształcie, ze spadkami, mocno zadrzewioną – to zamówienie indywidualnego projektu może okazać się koniecznością.

Wykonanie projektu zlecamy architektowi, z którym współpracujemy na wszystkich etapach jego pracy – tylko wtedy dom będzie naprawdę nasz. Zawartość projektu indywidualnego musi być identyczna jak projektu budowlanego.
Etapy pracy nad projektem indywidualnym:

1) Program

Architekt ustala z nami (przyszłymi użytkownikami domu) jakie będą nam potrzebne pomieszczenia, ich liczbę, orientacyjną powierzchnię, a także relacje między nimi (np. pokój dzienny połączony z jadalnią i kuchnią itp.). Warto się do tego dobrze przygotować – w gronie rodzinnym powinniśmy uzgodnić swoje potrzeby).

2) Koncepcja

Architekt przygotowuje koncepcję domu, zgodnie z naszymi oczekiwaniami oraz warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu. Prezentuje ją w formie planów, elewacji i szkiców perspektywicznych, niekiedy makiet roboczych. Na tym etapie projektowania warto w wyniku dyskusji i wspólnych ustaleń wprowadzić ostatnie korekty do programu.

Zrozumienie rysunków ułatwiają nam wizualizacje komputerowe, dzięki którym jak na zdjęciach możemy obejrzeć dom ze wszystkich stron, a także jego wnętrze. Należy jednak pamiętać, że sporządzenie wizualizacji jest czasochłonne i wiąże się z dodatkowymi kosztami.
Dwie powyższe fazy mogą potrwać od jednego do kilku miesięcy.

3) Projekt budowlany

Po zaakceptowaniu przez nas koncepcji projektant sporządza projekt budowlany. Praca trwa około dwóch miesięcy.

Projekt indywidualny ma jedną niezaprzeczalną zaletę – pozwala inwestorowi w pełni uczestniczyć w fazie projektowania, czego efektem jest dokładnie taki dom, jaki sobie wymarzył. Jednak ma dwie duże wady: po pierwsze – jego duży koszt, który jest zdecydowanie wyższy od ceny gotowego projektu z katalogu. Po drugie – długi czas oczekiwania na wykonanie projektu.
Dzisiaj około 90 % inwestorów decyduje się na zakup gotowego projektu z katalogu, w celu zaoszczędzenia czasu i pieniędzy. Na rynku jest bardzo dużo firm, posiadających w ofercie imponujący zbiór różnych projektów domów jednorodzinnych. Wśród nich firma KB Projekt, posiadająca w swojej ofercie szeroki wybór gotowych projektów domów jednorodzinnych. Zdaniem klientów naszego biura posiadamy największy wybór prostych i funkcjonalnych domów. Bez większego problemu można znaleźć w nich swój ideał.
Projekt gotowy – jest to projekt architektoniczno-budowlany, którego dokumentacja jest powielana i rozpowszechniana. Może stanowić jedną z 4 części projektu budowlanego (zamiast projektu indywidualnego). Konieczna jest jego tzw. adaptacja do istniejących warunków.

W skład architektoniczno-budowlanego projektu gotowego wchodzą następujące części:

1. architektoniczna zawierająca opis rozwiązań funkcjonalnych i technicznych oraz rysunki:
- rzuty poszczególnych kondygnacji prezentujące sposób rozplanowania i powierzchnie pomieszczeń, wymiary, rozmieszczenie ścian oraz otworów okiennych i drzwiowych,
- rzut więźby dachowej przedstawiający konstrukcję dachu, (przeważnie drewnianą),
- rzut dachu określający kształt i rozmiar dachu, kąt jego nachylenia, rozmieszczenie lukarn i okien połaciowych, rynien i rur spustowych,
- przekrój podający wysokość budynku, umieszczenie otworów okiennych i drzwiowych oraz rozwiązania techniczne stropów, ścian i dachu,
- 4 elewacje przedstawiające wygląd budynku, zestawienie stolarki pokazujące wymiary i proponowany wygląd okien i drzwi zastosowanych w projekcie.

2. konstrukcyjna zawiera opis rozwiązań technicznych, obliczenia statyczne oraz niezbędne rysunki, jak:
- rzut fundamentów,
- plan rozmieszczenia pozycji konstrukcyjnych.
3. dokumentacja instalacji elektrycznych podaje parametry techniczne zapotrzebowania na energię elektryczną oraz opis i rysunki instalacji oświetlenia i gniazd wtykowych, instalacji odgromowych i ochrony przed pożarem.
4. dokumentacja centralnego ogrzewania, instalacji wodno-kanalizacyjnej i gazowej zawiera opisy i rysunki pokazujące rozwiązania techniczne w/w instalacji.
Projekt wykonawczy – stanowi on uszczegółowienie dla potrzeb wykonawstwa rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym. Rozwiązania w nim zawarte nie mogą naruszać istoty rozwiązań zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym.
Projekt wykonawczy sporządza się przeważnie w przypadku dużych i nietypowych inwestycji. Nie ma potrzeby jego opracowania dla typowej budowy domu jednorodzinnego. Nie jest wymagany do uzyskania pozwolenia na budowę, więc śmiało można pominąć jego opracowanie.
Prawo autorskie – w opisie każdego projektu architekt zastrzega sobie, że inwestor i wykonawca nie mogą bez jego zgody wprowadzać zmian zniekształcających zamysł architektoniczny. Projekt architektoniczny jest dziełem twórczym, a zatem przedmiotem prawa autorskiego. Autor zbywa jedynie prawo do jednorazowej realizacji dzieła – nie można więc wykorzystać projektu po raz drugi, w innym miejscu. Nie można również, bez zgody autora, go kopiować ani rozpowszechniać w innym celu niż jego realizacja.

Po zapoznaniu się z rodzajami projektów, pragniemy w tym miejscu objaśnić przyszłemu inwestorowi podstawowe pojęcia, które powinien znać i brać pod uwagę przy wyborze projektu.
Powierzchnia zabudowy: (wg. ISO 9836) jest to powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym. Wyznaczona jest przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi na powierzchnię terenu.
Powierzchnia użytkowa: (wg. ISO 9836) jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku. Określana jest oddzielnie dla każdej kondygnacji.

Podawana w katalogach KB Projekt oraz w Internecie powierzchnia użytkowa jest sumą powierzchni wszystkich pomieszczeń (powierzchnia na poddaszu liczona jest dla wysokości 140 cm do 220 cm – w 50 %, dla wysokości powyżej 220 cm – w 100 % powierzchni.
Powierzchnia całkowita: (wg. ISO 9836) jest to suma powierzchni całkowitych wszystkich kondygnacji budynku. Powierzchnia całkowita każdej kondygnacji mierzona jest na poziomie posadzki po obrysie zewnętrznym budynku. Składa się z powierzchni kondygnacji netto i powierzchni zajętej przez konstrukcję.
Powierzchnia netto: (wg. ISO 9836) jest to powierzchnia ograniczona przez elementy zamykające. Jest określana oddzielnie dla każdej kondygnacji i obliczana dla wymiarów budynku w stanie wykończonym, na poziomie podłogi.
Kubatura: jest to objętość budynku (powierzchnia całkowita x wysokość kondygnacji) liczona w obrysie zewnętrznym wszystkich kondygnacji pod i nadziemnych.
Minimalna szerokość działki:

Ważnym kryterium decydującym o wyborze projektu, oprócz wymagań zawartych w decyzji o WZiZT jest minimalna szerokość działki. Przepisy określają minimalne odległości budynku od granicy innej działki budowlane:

4 m – w przypadku ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi,
3 m – w przypadku ściany bez otworów okiennych i drzwiowych,
1,5 m lub w granicy działki jeżeli wynika to z zapisów w planie lub decyzji WZ.
KROK VI

PODPISANIE UMÓW NA DOSTAWĘ MEDIÓW
Uzyskane na etapie WZiZT oświadczenia należy zamienić na umowy z wymienionymi wcześniej dostawcami:

- energii elektrycznej,
- gazu,
- energii cieplnej,
- wody,

oraz odbiorcami:

- wod.-kan.
KROK VII

UZYSKANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ
Pozwolenie na budowę – jest to dokument, który inwestor otrzymuje w drodze decyzji administracyjnej z właściwego dla lokalizacji działki Wydziału Architektury w Starostwie Powiatowym. Umożliwia ono zgodne z prawem rozpoczęcie robót.

Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć (wg. Ustawy Prawo Budowlane Art. 33 pkt. 2, z późn. zm.):

1. 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Dodatkowo wymagane jest zaświadczenie, potwierdzające wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego projektanta adoptującego projekt do działki inwestora. W rozumieniu Prawa Budowlanego „projektantem” jest osoba, która opracowuje pełny projekt budowlany* (składający się z: projektu zagospodarowania działki, projektu architektoniczno-budowlanego, oświadczeń o zapewnieniu dostaw mediów oraz geotechnicznych warunków posadowienia). KB Projekt sprzedaje tylko część architektoniczno-budowlaną projektu budowlanego. Od autorów tej części projektu budowlanego nie wymaga się w/w zaświadczenia.
2. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
3. decyzję o warunkach zabudowy (WZ) lub wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Druk wniosku o pozwolenie na budowę wydaje właściwy Urząd Miejski lub Gminy -Wydział Architektury.

Pozwolenie na budowę powinniśmy teoretycznie otrzymać w terminie 65 dni roboczych od daty złożenia wniosku. Decyzja staje się prawomocna po 14 dniach,
o ile nie wpłyną odwołania stron – uwaga: właściciele działek sąsiednich nie są stronami postępowania (dla budynku jednorodzinnego jest to linia w odległości max. 4,0 m od administracyjnego, jedynie właściciele działek w których może nastąpić ograniczenie w zabudowie projektowanego budynku).
KROK VIII

POZYSKANIE WYKONAWCY I USTANOWIENIE KIEROWNIKA BUDOWY
Sposób realizacji budowy zależy od dwóch czynników: po pierwsze od naszej sytuacji finansowej, po drugie od ilości wolnego czasu, jaki możemy przeznaczyć na zajęcie się budową.

Jeżeli jesteśmy w dobrej sytuacji materialnej, najpraktyczniej jest zlecić realizację budowy generalnemu wykonawcy. Wszelkie sprawy związane z inwestycją załatwia generalny wykonawca. Rola inwestora sprowadza się tylko do terminowego regulowania płatności za wykonane prace oraz akceptacji jakości, marki, ewentualnie kolorystyki materiałów.

Jeżeli z kolei nasza budowa realizowana będzie tzw. systemem gospodarczym, czyli wykonawstwo kolejnych etapów budowy uzależnione jest od kondycji finansowej inwestora. Najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku jest wynajmowanie wykonawców na poszczególne etapy prac budowlanych oraz organizowanie dostaw materiałów we własnym zakresie.

Firma KB Projekt oferuje swoim klientom pomoc w pozyskaniu rzetelnego wykonawcy robót budowlanych. Otóż współpracując z profesjonalnymi firmami budowlanymi zweryfikowaliśmy ich wiarygodność pod względem doświadczenia zawodowego oraz jakości i terminowości wykonania zrealizowanych inwestycji. Powyższe informacje oraz referencje od inwestorów stały się podstawą przyznania tytułu „Autoryzowany Budowniczy KB Projekt”. Jeśli klient zdecyduje się na skorzystanie z usług którejś z rekomendowanych firm, to nasze biuro sprawować będzie bezpłatnie nadzór nad jakością wykonywanych prac.
KROK IX

ZGŁOSZENIE W URZĘDZIE PRZYSTĄPIENIA DO ROBÓT BUDOWLANYCH

Inwestor zobowiązany jest do zawiadomienia właściwego urzędu o terminie rozpoczęcia robót, na które otrzymał pozwolenie. Do zgłoszenia należy dołączyć:

- dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- pozwolenie na budowę,
- na piśmie oświadczenie kierownika budowy oraz inspektora nadzoru (w przypadku jego ustanowienia) o podjętych czynnościach.

Zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do rozpoczęcia wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie do 7 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.

Na tym etapie należy zwrócić się do organu wydającego pozwolenie na budowę o wydanie dziennika budowy.

Należy także zakupić obowiązkową tablicę informacyjną na budowę.
KROK X

BUDOWA

Przy budowie typowego domu jednorodzinnego podpiwniczonego, z poddaszem użytkowym w technologii tradycyjnej, będziemy musieli przejść przez następujące etapy:

1. Przygotowanie placu budowy:
- ogrodzenie terenu budowy (zalecane),
- ustawienie tablicy informacyjnej,
- wytyczenie geodezyjne obiektu (osi fundamentów),
- wykonanie niwelacji terenu,
- zagospodarowanie placu budowy (obiekty tymczasowe, składnice materiałów, drogi wewnętrzne, itp.),
- wykonanie przyłączy do sieci (energia, woda).

2. Roboty ziemne:
- zdjęcie warstwy ziemi (humusu),
- wykopy pod ławy fundamentowe.

3. Fundamenty:
- wykonanie szalunku ław,
- ułożenie zbrojenia ław fundamentowych,
- wylanie betonu,
- wykonanie ścian fundamentowych,
- zdjęcie szalunków,
- izolacje pionowe i poziome fundamentów, docieplenie ścian fundamentowych
- drenaż opaskowy,
- obsypanie fundamentów – przywóz mas ziemnych w przypadku ich braku lub odwiezienie urobku w przypadku nadmiaru ziemi, pozostałej z wcześniej wykonanych wykopów).

4. Ściany piwnic:
- wykonanie ścian piwnic.

5. Strop piwnic:
- wykonanie deskowania stropu z wykonaniem otworów na kominy i kanały dla przeprowadzenia instalacji,
- ułożenie zbrojenia,
- betonowanie stropu i schodów.

6. Ściany parteru:
- wykonanie ścian parteru

7. Strop nad parterem
- wykonanie deskowania stropu,
- ułożenie zbrojenia,
- betonowanie stropu.

8. Ściany poddasza
- wykonanie ścian poddasza,
- murowanie kominów i tynkowanie elementów ponad powierzchnią dachu.

9. Dach
- wykonanie konstrukcji dachu,
- łacenie i/lub ułożenie deskowania,
- wykonanie izolacji z folii paroprzepuszczalnej,
- montaż okien połaciowych,
- wykonanie pokrycia dachowego wraz z orynnowaniem i montażem rur spustowych.

10. Stolarka okienna i drzwiowa
- montaż okien i drzwi zewnętrznych,

11. Elewacje
- wykonanie ocieplenia w przypadku ściany dwuwarstwowej,
- wykonanie tynków.

12. Strop nad poddaszem
- ułożenie izolacji cieplnej,
- ułożenie paroizolacji,
- zabudowa sufitu i skosów.

13. Instalacje wewnętrzne
- wykonanie instalacji elektrycznych, wodociągowej, kanalizacyjnej, c.o., wentylacyjnej,

14. Wykonanie przyłączy do sieci zewnętrznej
- wykonanie przyłączy do sieci zewnętrznych,
- w przypadku braku zbiorczej kanalizacji miejskiej należy wykonać szczelny zbiornik na nieczystości płynne lub przydomową oczyszczalnię (KB Projekt bezpłatnie dołącza do każdego sprzedawanego projektu domu – projekt szamba).

15. Podłogi

16.1. Podłoga na gruncie:
- wykonanie podkładu pod podłogi na gruncie,
- ułożenie izolacji przeciwwilgociowej,
- ułożenie izolacji cieplnej,
- wykonanie podkładu pod posadzki,
- wykonanie posadzek.

16.2. Podłoga na stropie:
- wykonanie warstwy wyrównawczej na płycie stropowej,
- ułożenie izolacji przeciwwilgociowej,
- ułożenie izolacji akustycznej,
- wykonanie podkładu pod posadzki,
- wykonanie posadzek.

16. Stolarka wewnętrzna
- montaż drzwi i okienek wewnętrznych.

17. Wykończenie ścian i sufitów
- wykonanie tynków wewnętrznych,
- malowanie lub tapetowanie,

18. Wyposażenie wnętrz.
KROK XI

ZAKOŃCZENIE BUDOWY:

Po zakończeniu prac budowlanych należy zawiadomić urząd, który wydał pozwolenie na budowę o zakończeniu budowy.

Do zawiadomienia lub wniosku należy dołączyć:
- oryginał dziennika budowy,
- oświadczenie kierownika budowy:

1. o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami,
2. o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także – w razie korzystania – ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu,
- oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych,
- protokoły badań i sprawdzeń,
- inwentaryzację geodezyjną powykonawczą.

Do użytkowania obiektu można przystąpić jeżeli organ nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji w terminie 21 dni od daty doręczenia zgłoszenia.
KROK XII

UŻYTKOWANIE OBIEKTU

Przed zamieszkaniem należy jeszcze zameldować w ewidencji ludności mieszkańców nowego domu.
Ostatnią czynnością jest wyposażenie domu w meble, sprzęt i inne niezbędne rzeczy.

Przy każdym prezentowanym przez nasze biuro projekcie podajemy aktualne, orientacyjne koszty budowy. Podana kwota uwzględnia roboty ziemne, fundamenty, ewentualnie ściany piwnic, izolacje przeciwwilgociowe, ściany nadziemia, stropy, schody, podesty, ścianki działowe, konstrukcję i pokrycie dachu, izolacje cieplne, okna, drzwi, instalacje elektryczne i sanitarne oraz tynki.

Podane ceny mają charakter orientacyjny i mogą ulegać wahaniom w zależności od dokonanego przez Państwa wyboru dostawcy materiałów, wykonawcy robót oraz sposobu organizacji budowy.

Przedstawiamy zdjęcia z realizjacji zakupionych projektów.

REALIZACJE GALERIA

Zakupiony w naszej firmie projekt otrzymują Państwo drogą pocztową w 4 egzemplarzach, składających się z dokumentacji: architektonicznej, konstrukcyjnej, instalacji elektrycznej i odgromowej oraz instalacji sanitarnych, gazowych i centralnego ogrzewania. Do każdego projektu dołączamy zgodę na wszelkie adaptacje, z zastrzeżeniem, że sporządzić je muszą osoby posiadające odpowiednie uprawnienia.

ZAMAWIAM

Typy budynków:
- jednorodzinne
- parterowe
- parterowe z poddaszem mieszkalnym
- rekreacyjne
- piętrowe
- dwurodzinne
- bliźniaki
- mieszkalne z funkcją usługowo-handlową
- gospodarcze
- gospodarczo-garażowe
- garaże
- gastronomiczne
- dyskoteki
- motele
- auto serwis
- dla rolnika
- dom w zabudowie szeregowej
- handlowo-usługowe
- hotel
- komercyjne
- projekt altany
- projekt baru
- projekt biura
- projekt budynku gospodarczego
- projekt budynku gospodarczo-garażowego
- projekt budynku handlowo-usługowego
- projekt budynku usługowego
- projekt chlewni
- projekt garażu
- projekt gospodarczo-rekreacyjny
- projekt hotelu
- projekt karczmy
- projekt kiosku
- projekt kurnika
- projekt motelu
- projekt obory
- projekt serwisu samochodowego
- projekt sklepu
- projekt sklepu samoobsługowego
- projekt stajni
- projekt stodoły
- projekt warsztatu samochodowego
- projekt zajazdu
- projekty domów
- stacja obsługi pojazdów
- wille i rezydencje

Znajdź swój projekt SZUKAJ PROJEKTU

Do niedawna budowanie bez pozwolenia, było procederem nagminnym, na który władze jak i sami zainteresowani patrzyli z przymrużeniem oka, traktując samowolę jako jedyny i najszybszy sposób na wybudowanie się.

Temat samowoli budowlanej przede wszystkim dotyczył małych miejscowości i wsi, zdarzało się, że co drugi dom był stawiony bez zezwoleń. Powodowało to nie tylko zagrożenie dla mieszkańców i sąsiadów, ale także łamało podstawowe zasady estetyki. Samowola budowla wielokrotnie była przyczyną niszczenia krajobrazu i dezorganizowania przestrzeni. Budowano na terenach parków krajobrazowych, a nawet rezerwatów przyrody.

Powodem przymykania oczu przez władze lokalne na oczywiste łamanie prawa, nie było jego brak, lecz częste interesy różnego rodzaju grup.

Prawo z 1975r. wydawało się być wystarczająco rygorystycznym argumentem przeciwko samowoli budowlanej. Zezwalało nie tylko nakładać na łamiących przepisy kary finansowe, ale także na rozebranie stawianego obiektu. Języczkiem u wagi była natomiast ustawa Prawa budowlanego z 1974r. (art.39), głosząca, że jeżeli względy społeczne i gospodarcze przemawiają za celowością czasowego wykorzystania obiektu budowlanego, to terenowy organ administracji państwowej może odroczyć wykonanie przymusowej rozbiórki na oznaczony czas i zezwolić na czasowe jego wykorzystanie w sposób określony w decyzji. Pozwalało to „sankcjonować” w nieskończoność samowole budowlane.

W związku z tymi patologiami wprowadzono nowe regulacje prawe, których celem jest zlikwidowanie wyjątków, surowość, a działanie służb przewidzianych do jego egzekwowania konsekwentne i bezwzględne.
Regulacje te powstały w trosce o interes publiczny i interes osób trzecich, które najczęściej padały ofiarami samowolnych budowlańców.

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym i ustawa Prawo budowlane, weszły w życie 1 stycznia 1995r, stanowiąc fundamenty racjonalnego zagospodarowania przestrzeni i organizacji procesu budowlanego.

Pierwsza ustawa z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w sposób jednoznaczny ustala samorząd terytorialny jako jedyną instytucję uprawnioną do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustawa gwarantuje gminom, decydowanie o sposobie zagospodarowania przestrzeni i o warunkach jej zabudowy, a także jakie inwestycje i w jaki sposób mogą być lokalizowane na określonym terenie. Należy przy tym podkreślić, że samodzielność gminy w tym zakresie jest pełna i nie może podlegać jakimkolwiek ograniczeniom ze strony administracji rządowej. Ta pełna samodzielność gminy jest jednak równoznaczna z pełną jej odpowiedzialnością za ład przestrzenny, za sposób zagospodarowania przestrzeni, za wydzielenie terenów pod budownictwo, pod infrastrukturę społeczną i techniczną.

Plany zagospodarowania przestrzennego są przepisami miejscowymi, powszechnie obowiązującymi na danym terenie i stanowią podstawę do podejmowania wszelkich indywidualnych decyzji, dotyczących zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie miejscowych planów zagospodarowania terenu wydawane są przez gminy decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, które stanowią szczegółowe warunki realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego. Są one podstawą do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, które z kolei wiążą nadzór budowlany do sprawowania kontroli nad realizacją zadania inwestycyjnego.

Druga natomiast ustawa, z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – wprowadziła zasadnicze zmiany do norm prawnych procesu budowlanego. Ustawa zrównała w prawach i obowiązkach uczestników procesu budowlanego, niezależnie od przynależności do sektora gospodarki, a na uczestników procesu budowlanego, wykonujących samodzielne funkcje, nałożyła odpowiedzialność osobową. By podwyższyć kwalifikacje osób, które pełnią samodzielnie funkcje techniczne, został nałożony obowiązek podejścia do egzaminu, by uzyskać uprawnienia budowlane.

Środowiska techniczne od dawna oczekiwały wprowadzenia uproszczeń w trybie postępowania we wszystkich fazach procesu budowlanego. Pakiet uproszczeń zawarty w ustawie, ograniczył szczególnie wymagania odnośnie projektów i drogi ich uzgadniania. Poprzez zaostrzenie odpowiedzialności uczestników procesu inwestycyjno – budowlanego oraz zwiększenie i zintensyfikowanie działalności inspekcyjnej wzmocniono ochronę interesu publicznego jak i osób trzecich.
Ustawa stworzyła tez szansą, na zorganizowanie ujednoliconego, powszechnego, państwowego nadzoru budowlanego, który by wykonywał swoje zadania w całkowitym oderwaniu od funkcji inwestorskich i obowiązków użytkowników

Rygorystyczne ustalenia zawarte w ustawie dają realną szansę na zminimalizowanie start wiążących się z samowolą budowlaną.

Nową jakością jaką niosą z sobą obie ustawy jest zawężenie ich tematyki. Autorzy skupili się jedynie na czysto technicznych i organizacyjnych kwestiach, dotyczących procesu budowlanego. Dzięki temu odstąpiono od regulacji handlowych, ekonomicznych, czy tych dotyczących prawa cywilnego. Nowe prawo nie wdaje się w techniczne szczegóły projektowania i wznoszenia obiektów budowlanych, oraz prowadzenia robót budowlanych, przypominając, ze zasady te są regulowane przez obowiązujące Polskie Normy i przepisy techniczno – budowlane.

Kolejną zaletą ustaw z 1997r jest ich zgodność z wymogami Układu Europejskiego, a także przystosowanie do zmieniającego się modelu polskiej gospodarki i wolnego rynku.

Konsekwencje płynące z prawa wprowadzonego w 1997r. dla budujący bez zezwolenia są surowsze i przestrzegane o wiele surowiej od norm obowiązujących od 1975r.

Samowola budowlana nie może być zalegalizowana. Z mocy ustawy (art. 48) każdy obiekt budowlany, będący w budowie lub wybudowany bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia, podlega przymusowej rozbiórce. Rozbiórkę jest zmuszony wykonać inwestor (właściciel) na własny koszt (art. 52). Ten bezwzględny nakaz rozbiórki dotyczy budowanych lub wybudowanych obiektów budowlanych, jeśli od dnia zakończenia ich budowy nie upłynęło 5 lat. Jeśli natomiast w okresie 5 lat od zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części samowola nie została wykryta, to inwestor (właściciel) może ubiegać się o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie samowolnie wzniesionego obiektu (art. 49). Uzyskanie tego pozwolenia będzie możliwe po spełnieniu określonych w ustawie wymagań (art. 57). Nieuzyskanie pozwolenia na użytkowanie jest równoznaczne z wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu (art. 49, ust. 2).
Art. 49 dopuszcza jeden tylko wyjątek od surowej reguły, określonej w art. 48. Ustawodawca daje możliwość legalizacji samowoli budowlanej jedynie, gdy budowa ostała zakończona pięć lat wcześniej od chwili jej ujawnienia. Natomiast, jeżeli organ nadzoru budowlanego wykryje samowolę budowlaną przed upływem tego okresu, ma obowiązek wydać jedynie decyzję o przymusowej rozbiórce. W takiej sytuacji wszczęcie postępowania na podstawie art. 49 jest oczywiście niedopuszczalne. Należy jednak uzupełnić, że w przepisach przejściowych i końcowych ustawy (art. 103, ust. 2) odmiennie zostały potraktowane samowole budowlane, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 1 stycznia 1995 r. Do tych obiektów mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r.
Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie określił jednoznacznie, co należy rozumieć pod terminem “zakończenia budowy”. Jest to niedopowiedzenie w pełni świadome w celu niewprowadzenia ograniczeń w dopuszczaniu dowodów, świadczących o zakończeniu budowy w określonym terminie. Jako że na inwestorze (właścicielu) będzie spoczywał ciężar dowodu, można stwierdzić, że ustawowe wyjaśnienie ww. terminu jest nie tylko zbyteczne, ale mogłoby wręcz być szkodliwe (nie wydaje się możliwe stworzenie definicji obejmującej wszelkie stany zakończenia budowy). Właściwy organ – zgodnie z art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego – jest zobowiązany dopuścić każdy dowód i następnie ustalić, kiedy budowa została zakończona (uznanie administracyjne).

Takie unormowania prawne teoretycznie eliminują samowole budowlane, a przynajmniej znacznie ograniczają ich występowanie. By jednak teoria przerodziła się w praktykę potrzeba konsekwencji i rygorystycznego przestrzegania prawa z obu stron, zarówno ze strony władz jak i inwestorów.

Regulacje prawne, określające w ustawie Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. konsekwencje samowoli budowlanej, odbiegają od regulacji uprzednio obowiązujących, sformułowanych w art. 37 ustawy 3 z dnia 24 października 1974 r.

Zasadnicza różnica między nimi polega na tym, że w myśl Prawa budowlanego z 1974 r. przymusowej rozbiórce z mocy ustawy podlegały tylko obiekty znajdujące się na terenie, który zgodnie z przepisami, był przeznaczony pod zabudowę innego rodzaju, lub gdy obiekt powodował, bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi czy mienia, albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia (art. 37, ust. 1). Zgodnie z ust. 2 tego samego artykułu można było podjąć decyzję o przymusowej rozbiórce albo o przyjęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, jeżeli uzasadniały ją inne ważne przyczyny poza wymienionymi w ust. 1.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nowy reżim budowlany jest znacznie mniej korzystny dla inwestorów od poprzedniego. W świetle wyrażonego przez NSA poglądu4, przepisy art. 37 ust. 2 powinny być rozumiane jako wykluczające oparcie decyzji, nakazującej rozbiórkę, na uznaniu administracyjnym, a przeciwnie – jako wymagające wskazania prawnomaterialnych przesłanek takiej decyzji. W przypadku braku takich przesłanek, organ administracyjni powinien zalegalizować budowę.

Natomiast Trybunał Konstytucyjny, dokonując porównania stanu prawnego z roku 1974 oraz z roku 1994, dostrzegł także i te różnice, które zdają się wskazywać – według oceny niektórych uczestników postępowania – na mniejszą represyjność “nowego” prawa5. I tak, “nowe” prawo nie przewiduje obok przymusowej rozbiórki – jako środka ekwiwalentnego – przejęcia nieruchomości na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń. Co prawda, w przeszłości ten instrument, choć bardzo rzadko stosowany, ale był jednak niezwykle represyjny6. Ponadto można było orzec rozbiórkę obiektu budowlanego, przy wystąpieniu innych ważnych przyczyn, poza wymienionymi w art. 37, ust. 1, co pozwalało na szerszą, bardziej represyjną interpretację samowoli budowlanej.

Trybunał Konstytucyjny, w konkluzji, ustalił, że pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r. sprawca samowoli budowlanej, o ile tylko nie występowały okoliczności wymienione w art. 37, ust. 1 ustawy, mógł, wobec nikłego prawdopodobieństwa zaistnienia prawnie uzasadnionych “innych przyczyn”, o jakich mowa w art. 37, ust. 2, zasadnie spodziewać się uniknięcia najbardziej drastycznej konsekwencji swojego bezprawnego postępowania w postaci nakazu przymusowej rozbiórki oraz oczekiwać w sposób graniczący z pewnością legalizacji ex post prowadzonej budowy. Natomiast pod rządami Prawa budowlanego z 1994 r. właściwy organ administracji jest zobowiązany przez przepis art. 48 wydać nakaz przymusowej rozbiórki, nie mając dla takiej decyzji żadnej prawem przewidzianej alternatywy.

Porównując oba stany prawne z 1974 roku i 1994 roku, zauważyć należy, że na podstawie art. 37, ust. 2 “starej” ustawy terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego mógł odroczyć wykonywanie przymusowej rozbiórki na oznaczony czas i zezwolić na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego, jeżeli względy społeczne i gospodarcze przemawiały za taką decyzją. Rozwiązanie to nie łagodziło konsekwencji samowoli budowlanej, ale egzekucję przesuwało w czasie, często za długo.

Wynika z tego, że w przypadku, gdy obiekt budowlany został wybudowany na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę lub przeznaczonym pod innego rodzaju zabudowę albo nie zostały spełnione warunki zabudowy i zagospodarowania terenu czy nie spełniał on podstawowych wymagań techniczno-budowlanych i użytkowych, zawsze podlegał i podlega przymusowej rozbiórce. Jedynie w przypadku, gdy obiekt budowlany spełniał wszystkie wymagania techniczno-budowlane i użytkowe i został wybudowany zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie wystąpiły żadne inne pozaustawowe ważne przyczyny, samowola budowlana mogła być pod rządami “starej” ustawy zalegalizowana. Takich jednakże przypadków “czystej postaci prawnej” w praktyce budowlanej bywa bardzo niewiele. Bo jeżeli inwestycja jest profesjonalnie dobrze przygotowana i realizowana, a obiekt budowlany (lub jego część) spełnia wszystkie ustawowo określone wymagania, to niezrozumiałe byłoby podejmowanie bezprawnych działań inwestycyjnych. Natomiast ustawa z 1994 r. nie przewiduje w takich przypadkach możliwości legalizacji samowoli budowlanych. Traktuje ona samowolę budowlaną w każdym przypadku jako bezprawne działanie. Bezwzględna przymusowa rozbiórka, przewidziana w art. 48, dotyczy wszystkich obiektów budowlanych (lub ich części), wybudowanych lub budowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. W tym więc sensie regulacje ustawy z1994r, dotyczące samowoli budowlanej, są konsekwentne i tym samym bardziej rygorystyczne od swoich odpowiedników z 1974r.

Ostrość przepisów aktualnie obowiązującego prawa, przeciwdziałającego samowolom budowlanym, była świadomie zamierzona. Zarówno stanowisko Rządu, zawarte w projekcie ustawy Prawo budowlane, jak i stanowisko Sejmu i Senatu w całym procesie legislacyjnym było jednoznaczne. Jakiekolwiek próby liberalizacji przepisów nie zyskiwały akceptacji. Propozycje zmniejszenia dolegliwości konsekwencji ponoszonych przez sprawców samowoli budowlanych, np. przez zastąpienie przymusowej rozbiórki wysoką grzywną, także nie znajdowały poparcia. I nie było to skutkiem bezwolnego poddania się jakimś trendom tworzenia prawa, ale wynikiem analiz skuteczności dotychczas obowiązujących regulacji prawnych.

Przepisy regulujące kwestie samowoli budowlanych

1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414).

2. W celu wzmocnienia walki z samowolami budowlanymi wprowadzono do ustawy przepis (art. 41, ust. 5), uzależniający dostawy energii, ciepła i gazu od posiadania wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

3. Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. (Dz.U. Nr 38, poz. 229).

4. Orzeczenie NSA, sygn. akt SA/Po 1018/83 z dnia 22 lutego 1994 r., orzeczenie NSA sygn. akt SA/Ka 557 z dnia 10 marca 1994 r., orzeczenie NSA, sygn. akt SA/Gd 70/81 z dnia 22 października 1998 r.

5. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 stycznia 1996 r. K 9/95 (OTK, rok 1996, tom 1, poz. 2).

źródło: strona internetowa, internet

Ściany zewnętrzne można budować jako jedno lub wielowarstwowe. Do budowy ostatniej warstwy ściany np. trójwarstwowej możemy użyć materiału, który pozwoli nam uzyskać jej estetyczny wygląd. Można w tym miejscu wykorzystać cegłę klinkierową, czy elementy sylikatowe. Poza tym istnieją jeszcze inne sposoby na budowanie ścian zewnętrznych. Do dyspozycji mamy materiały gazobetonowe, keramzytobetonowe, ceramiczne i całą gamę kompletnych, innowacyjnych systemów. Rola okładziny elewacyjnej nie ogranicza się jedynie do poprawy estetyki ściany. Część typowych materiałów przeznaczonych do budowy nie posiada wystarczającej odporności, abyśmy mogli wykonaną z nich elewację pozostawić na wiele lat na działanie słońca, deszczu i mrozu. Z biegiem lat materiały te poddają się stopniowej degradacji a powierzchnia ich, nie dość, że i tak niezbyt estetyczna, staje się jeszcze mniej przyjemna dla oka. Okładzina elewacyjna zupełnie zmieni wizerunek domu i ochroni ściany przed niszczącym działaniem warunków atmosferycznych.

Jest to szczelina pomiędzy ścianami zewnętrznymi, konieczna w bardzo długich ścianach. Projektuje się ją w celu zapobieżenia zarysowaniom konstrukcji spowodowanym nierównomiernym osiadaniem, odkształceniami termicznymi oraz różną odkształcalnością sąsiadujących fragmentów konstrukcji.

Jest to dokument, niezbędny do opracowania projektu domu i późniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, wydawany w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zawiera on szczegółowe warunki dotyczące m.in. sposobu użytkowania działki, wielkości i wyglądu domu, przyłączenia do zewnętrznych sieci itp. Decyzję WZ wydaje właściwy Urząd Miasta lub Gminy na wniosek inwestora.
Decyzję WZ może uzyskać każdy, kto złoży wniosek i wymienione powyżej dokumenty. Nie trzeba być właścicielem działki. Teoretycznie ową decyzję powinniśmy uzyskać w ciągu 1 miesiąca od daty złożenia wniosku w Urzędzie, a w szczególnych przypadkach w ciągu 2 miesięcy.

Jest to część elewacji zewnętrznej budynku. Pełni funkcję ochrony ścian przed wilgocią i uszkodzeniami. Cokół może być wysunięty przed lico ściany albo cofnięty.